Verantwoordelijkheidsbesef

De Mexicaanse overheid is bij wet verplicht om haar burgers te allen tijden een goed functionerende ambulancedienst te kunnen bieden. Dat is de theorie. De praktijk is weerbarstig. In Culiacán zijn het niet de professionals van IMSS (het systeem van publieke ziekenhuizen), maar de vaak piepjonge vrijwilligers van het Rode Kruis Sinaloa die dag en nacht in touw zijn om de inwoners van de hoofdstad van Sinaloa te hulp te schieten.

door Jan-Albert Hootsen

De jonge vrijwilligers worden daarbij niet zelden het slachtoffer van geweld. Culiacán ligt in de frontlijn van de doorwoekerende drugsoorlog in Mexico en dagelijks zijn er schietpartijen in de stad. Als de vrijwilligers van het Rode Kruis een slachtoffer van een schietpartij te hulp schieten, bestaat altijd het risico dat diens aanvallers op zoek gaan naar rematar, het afmaken van de klus. Meestal komen de ambulancemedewerkers met de schrik vrij en hoeven ze alleen toe te zien hoe hun patiënt alsnog wordt doodgeschoten.

Een enkele keer loopt het minder goed af. Een maand of twee geleden werd de jonge Maria Genoveva Rogers Lozoya het slachtoffer van een verdwaalde kogel. Ze was pas 20. Het Rode Kruis, in shock, legde het werk in de stad gedurende twee dagen neer. Maar daarna gingen ze weer gewoon door, ondanks het gevaar. We hebben het hier over vooral jong volwassenen en tieners. Ze worden niet betaald, ze hóeven dit niet te doen. En toch gaan ze gewoon door. Na de dood van Maria raakte het Rode Kruis niet één vrijwilliger kwijt.

Kogels en machetes

Gisteren mocht ik ze een halve dag vergezellen in ambulances en op de kliniek in hartje Culiacán. Ik kreeg verhalen te horen over hoe slachtoffers voor de ogen van ambulancechauffeurs in hun hoofd werden geschoten, over een narco die met een machete in stukken was gehakt en over Maria, een geliefde collega die op een dag op de verkeerde plek op het verkeerde moment was. We reden langs een huis dat door kogels was doorzeefd en verbrand, ze wezen me op plekken waar mensen waren doodgeschoten.

En toch gaan ze gewoon door. Let wel: VRIJWILLIG. Wie een lesje verantwoordelijkheidsbesef wil, kom naar Culiacán en rijd een dagje mee met het Rode Kruis.