Amerikanen zuipen door in drugsoorlog

In de Mexicaanse bad- en smokkelplaats Acapulco is het deze week extra gezellig: duizenden Amerikanen komen comazuipen en de drugskartels moorden nog meer dan anders.

door Jan-Albert Hootsen

De stem van Mallory Hutchence (18) klinkt schor. Maar ze heeft geen kater. ‘Mijn vrienden wel. Die drinken de hele dag tot ze erbij neervallen.’

Iets frisser ogen Jim Buatti (20) en Mike Gonnella (21) uit San Diego, maar zij zijn dan ook pas net aangekomen in Acapulco. ‘Het is party ‘till you drop’, lacht Mike. Jim bevestigt: ‘We zijn hier gekomen om te feesten. Ik vermaak me prima, alleen heb ik nog geen meisjes kunnen vinden.’

Even verderop, in de wijk Vicente Guerrero, is de sfeer heel wat minder ontspannen. Twee weken geleden werden hier elf mensen gedood bij een vuurgevecht tussen rivaliserende drugskartels. Bij een tankstation, op tien meter van de plek waar één van de slachtoffers aan zijn einde kwam, staat de 73-jarige Hector. Hij is bang. ‘Zo erg als nu heb ik het geweld nog niet meegemaakt. Mensen zijn bang om naar hun werk te gaan, bang dat ze in gevechten terechtkomen. Eergisteren hingen de dealers een spandoek aan een brug. Daarop riepen ze ons, burgers, op na tien uur ‘s avonds niet meer de straat op te gaan. Ze waarschuwden dat ze niet kunnen instaan voor onze veiligheid.’

Hector wijst naar een fastfoodrestaurant van de Amerikaanse keten Kentucky Fried Chicken op de hoek van de straat, waar de kogelgaten in de muren nog te zien zijn. ‘Er rijden hier overal sicarios door de straten, dat zijn de huurmoordenaars van de drugkartels.’

Alcohol en seks

Mallory, Jim en Mike zijn in de Zuid-Mexicaanse badplaats Acapulco om springbreak te vieren, de voorjaarsvakantie voor Amerikaanse studenten. Ieder jaar trekken ze tussen februari en april met zijn duizenden tegelijk naar de luxe resorts van Mexicaanse badplaatsen als Cancún, Acapulco en Cabo San Lucas. Daar gaan ze zich een week lang te buiten aan zon, alcohol en seks.

De Mexicanen verwelkomen de studenten met zowel blijde verwachting als afgrijzen. Blijde verwachting, omdat springbreak één van de drukste weken van het jaar is. De Amerikaanse vakantie valt min of meer samen met Semana Santa, de week voor Pasen en één van de belangrijkste vakantieperiodes voor de Mexicanen. In de toeristenindustrie, verreweg de belangrijkste sector in Acapulco, is de topdrukte meer dan welkom.

Op het wangedrag van de Amerikaanse studenten zitten de Mexicanen weer niet zo te wachten. Zestig procent van de feestgangers komt er in aanraking met de politie, een even groot percentage raakt gewond en ieder jaar komen enkele studenten om door een dronkemansval van het balkon. De helft van de Amerikaanse studenten zegt zichzelf iedere dag buiten bewustzijn te drinken.

De Mexicanen tolereren met de dollars in het achterhoofd schoorvoetend het gedrag, maar populair zijn de Amerikaanse studenten bepaald niet.

Territoriumstrijd

Het wilde feestgedruis van de Amerikanen gaat aan bewoners van Acapulco zoals Hector volledig voorbij. Hij woont buiten het zicht van de glimmende hotels en middenin het territorium van de immer gewelddadiger drugkartels. In januari werd één van de belangrijkste kartelleiders van Guerrero, de deelstaat van Acapulco, door de Mexicaanse marine geliquideerd. Sindsdien is er een felle territoriumstrijd uitgebroken, waarbij honderden doden zijn gevallen. Enkele weken geleden werden in een paar dagen tijd bijna vijftig mensen gedood in de buitenwijken van de stad.

Acapulco is altijd een belangrijke doorvoerhaven van drugs geweest, maar de georganiseerde criminaliteit is decennialang min of meer onzichtbaar gebleven voor de duizenden toeristen die de stad jaarlijks bezoeken. Maar sinds president Felipe Calderón in 2006 de oorlog verklaarde aan de drugkartels en duizenden soldaten inzette om die te bestrijden, is het geweld in Mexico geëscaleerd. Ook in Acapulco, zozeer zelfs dat nu ook de toeristische sector eronder begint te lijden.

Onzin

‘We hebben dit jaar veertig procent minder vakantiegangers op bezoek dan vorig jaar,’ verzucht José Luis Espejel. Hij is manager van het Copacabana Hotel, één van de belangrijkste verblijfplaatsen van de Amerikaanse studenten.

‘We hebben te lijden onder het slechte imago dat Acapulco heeft gekregen door de aandacht in de Amerikaanse pers voor de schietpartijen van de laatste tijd.’ Volgens Espejel is dat onterecht. ‘Hier in de hotelzone merk je er helemaal niets van.’

Toch merken de toeristen aan de strandboulevards wel degelijk iets van de gespannen situatie. Student Jim Buatti: ‘We zien hier af en toe militaire voertuigen door de stad rijden, dat geeft me wel een onveilig gevoel. En ook taxi’s stoppen om de haverklap, alsof ze willen aangeven dat het hier niet veilig is.’

Mallory Hutchence zou eigenlijk met een groep van vijfentwintig vriendinnen komen, maar de helft van hen zei vlak voor vertrek af. Ook Mike Gonnella hoorde van veel vrienden dat die zich op het laatste moment bedachten. ‘Hun ouders zagen het niet zitten, ze vinden Mexico te gevaarlijk.’

Dit artikel stond woensdag 31 maart in dagblad De Pers.