Ik heb vanaf zaterdag pas internet op mijn appartement, een televisie is er ook nog niet. Ik heb nog nauwelijks een plan of een gestructureerde aanpak. Ik hop heen en weer van het huis van mijn vriendin naar mijn (nu nog) gemankeerde appartementje. Ik heb een vreemd, onregelmatig sociaal leven en ben nog stééds niet gestopt met roken. Ik hobbel heen en weer van de ene Starbucks naar de andere, op zoek naar internetverbindingen. Ik krijg bergen afwijzingen van artikel-ideeën binnen. Maar: mijn eerste stukje als correspondent wordt gepubliceerd, twee andere artikelen lopen nog en mijn enthousiasme neemt alleen maar toe. Ik ben correspondent in Mexico: het feest kan beginnen!
